Italiaanse bakwaren worden vaak gebakken met meel van durumtarwe, de zogenaamde harde tarwe. Het meel of gries dat daarvan wordt gemaakt heet semolina. Het bevat gluten, maar het komt voor dat mensen met coeliakie, die doorgaans gewone tarwe niet verdragen, er toch goed op reageren. Semolina bevat in tegenstelling tot haar bekendere zus meer fosfor, kalium, ijzer, koper, mangaan, zink en ook B-vitaminen. Het heeft ook een lagere glycemische index en verlaagt de glucosewaarde in het bloed, wat belangrijk is voor mensen met diabetes. Hoe kun je het thuis gebruiken? Bijvoorbeeld om brood te bakken!
Het brood volgens onderstaand recept heeft een voortreffelijke smaak. Ook wijngist, die je naast de traditionele bakkersgist kunt toevoegen, geeft het extra karakter. Probeer dit recept zeker!
Recept voor Italiaans semolinabrood
Bereiding:
Hydrateer de gist in 200 ml water, 20 minuten voordat je het deeg gaat maken. Meng vervolgens het meel met de gehydrateerde gist en de resterende hoeveelheid water en voeg zout en suiker toe. Kneed alle ingrediënten en werk het deeg goed door gedurende ca. 10 minuten. Laat het deeg daarna 2 uur op een warme plek rijzen. Kneed het vervolgens nogmaals kort door, doe het in de vorm en laat het ca. 20 minuten staan.
Plaats het brood in een oven die is voorverwarmd tot ca. 50℃ – stel de oven pas daarna in op 200℃ (zonder hetelucht, alleen boven- en onderwarmte) en bak ca. 1 uur, tot de korst mooi bruin is (als je op het brood klopt, moet het hol klinken).
Let op! De baktijd hangt af van de oven - controleer daarom na ca. 40 minuten of het bakproces goed verloopt.
Je kunt het brood ook aan de bovenkant met water bestrijken; dan krijgt het een knapperigere korst.
We raden aan brood te bakken in een Romeinse vorm; vergeet echter niet deze vóór gebruik heel goed met boter in te vetten en met paneermeel te bestrooien, zodat het deeg niet blijft plakken.
Eet smakelijk! ...want zelfgemaakt is beter!
